Perła Dolnej Saksonii!
Hildesheim to miasto, które od dawna miałam na oku! Chyba wiele wpisów zaczyna się tak na tym blogu, ale nic na to nie poradzę, że moja lista jest taka długa. Dlatego podczas naszej ostatniej podróży na północ Niemiec postanowiliśmy zahaczyć o ostatni kraj związkowy jaki został na mojej liście – Dolną Saksonię. Na swój pierwszy raz w tym regionie wybrałam Hanower i Hildesheim. Słyszałam wiele dobrego o tym drugim, więc postanowiłam sprawdzić jak jest tutaj w rzeczywistości. W końcu to ponad 100 tysięczne miasto uniwersyteckie, które niestety też zostało zniszczone aż w 90% w trakcie II Wojny Światowej. Mimo to, znajdują się tutaj miejsca, które trafiły na listę UNESCO, dlatego nie mogłam przejść obojętnie obok Hildesheim.
Hildesheim rynek
Zwiedzanie miasta rozpoczynamy od wizyty na rynku! Znajduje się tutaj kilka wspaniałych budowli, na których warto zawiesić oko!
Zacznijmy od mojego ulubionego – Knochenhauer Amtshaus – który uważany jest za najpiękniejszy dom z muru pruskiego! To dawna gildia rzeźników wybudowana w 1529 roku w stylu gotyckim. Co ciekawe, oryginalny budynek został zniszczony w trakcie II Wojny Światowej, a na jego miejscu powstał hotel. W latach 80-ych hotel zbankrutował, a miasto zdecydowało się zrekonstruować zabytkowy rynek! Cóż za szczęśliwe zrządzenie losu.
Nie można też przejść obojętnie obok Wedekindhaus, który został wybudowany w 1598 roku przez kupca i służył jako budynek mieszkalno-handlowy. Podobnie jak pozostałe budynki na rynku, został zrekonstruowany zgodnie z oryginałem w latach 80-ych.
Kolejnym ciekawym obiektem jest wybudowany w XVI wieku Tempelhaus. To imponujący zabytkowy dom patrycjuszy, który obecnie służy jako centrum informacji turystycznej i biblioteka miejska.
Centrum rynku stanowi fontanna Rolanda.
Hildesheim i domy z muru pruskiego
Podobno kiedyś w Hildesheim znajdowało się aż 2000 domów z muru pruskiego! Nic dziwnego, że przed wojną miasto było uważane, za jedno z najpiękniejszych. Dziś zachowało się około 200, które szczęśliwie nie zostały zniszczone w trakcie II Wojny Światowej. Najpiękniejsze ulice dzielnicy to Kesslerstrasse, Gelber Stern, Brühl i Hinterer Brühl, Lappenberg, Knollenstrasse i Godehardsplatz.
Ponadto, polecam też zobaczyć Umgestülpte Zuckerhut (można przetłumaczyć jako odwróconą kostkę cukru – o ile się nie mylę), czyli najdziwaczniejszy domek z Muru Pruskiego w Hildesheim! Ta niezwykła konstrukcja, którą można spotkać jeszcze w wielu małych miasteczkach, to pamiątka po dawnym naliczaniu opłat. Kiedyś płaciło się za powierzchnię, na której stał dom, stąd też rozrastał się on ku górze i potem też w bok, jak w tym przypadku.
Hildesheim na liście UNESCO – Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny!
Od 1985 r. wraz z z kościołem św. Michała (o którym za chwilę) znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Jej historia rozpoczyna się w 852 roku kiedy to został podłożony kamień węgielny pod budowę. Wkrótce jednak katedra spłonęła, ale już w XI wieku została odbudowana i przetrwała z niewielkimi zmianami, aż do II Wojny Światowej, w trakcie której została zniszczona. Szybko jednak została odbudowana i doceniona przez paryską organizację. Podczas zwiedzania nie można pominąć w szczególności tych czterech szczegółów: Bramy Bernwarda z 1015 r., chrzcielnicy z brązu, Kolumny Chrystusa z 1020 r. i legendarnego 1000-letniego krzewu różanego na absydzie katedry.
Najstarsza żywa róża na świecie
Znajdujący się w ogrodach świątyni krzak róży, uważany jest za najstarszy żyjący okaz na świece. Wedle legendy róża rośnie tu przynajmniej od 815 kiedy to cesarz Ludwik I Pobożny, jeden z synów Karola Wielkiego, zgubił się w lesie w trakcie polowania i kazał odprawić mszę w intencji odnalezienia drogi. Relikwiarz maryjny z kaplicy królewskiej zawieszono na czas mszy na gałązce dzikiej róży. Po mszy jednak nie dawał się zdjąć, co cesarz odczytał jako znak, że właśnie w tym miejscu, a nie jak planowano wcześniej w Elze, ma powstać nowe biskupstwo poświęcone Marii, której symbolem jest róża.
W czasie II wojny światowej róża została zniszczona, ale odrosła i zakwitła, stając się symbolem miasta.
Hildesheim na liście UNESCO – kościół św. Michała
Obok Katedry na liście UNESCO znalazł się także Kościół św. Michała. On także został zniszczony w trakcie II Wojny Światowej, ale jego historia rozpoczyna się nieco później bo dopiero w XI wieku. Jego fundatorem był Biskup Bernardt, którego to ów świątynia została miejscem ostatecznego spoczynku. To on też był pomysłodawcom słynnych drzwi Bernarda, które zostały przeniesione właśnie z Kościoła św. Michała do Katedry. W kościele św. Michała można natomiast nadal podziwiać XIII wieczny strop z drzewem genealogicznym Chrystusa.
I to już wszystko co dla Was przygotowałam.
Pozostałe wpisy z tej wycieczki:
Jeżeli lubisz podróżować po Niemczech tak jak my i chcesz być z nami na bieżąco, albo może chcesz pochwalić się swoimi odkryciami w tym pięknym kraju, to zapraszamy do grupy: Podróże po Niemczech
Podobał Ci się wpis? Chcesz nas docenić? Zostaw serduszko/komentarz pod postem lub polub nas na Facebooku albo zaobserwuj na Instagramie. Ciebie nic nie kosztuje, a nas do dalszej pracy motywuje! <3
Dziękuję, że jesteś! Twoja kawa pobudza mnie do działania i pomaga w prowadzeniu bloga! Moje teksty o podróżach po Niemczech to nierzadko jedyne wpisy po Polsku w Internecie. Jeśli chcesz poznać prawdziwe perełki i wspierać język polski w niemieckiej turystyce, to dobrze trafiłeś! Pomóż mi opisać Niemcy i świat po Polsku!
2 komentarze
W niemieckich i austriackich miastach chyba najbardziej doceniam architektoniczny ład. Oczywiście część osób marudzi, że ten ład bywa nudny, bo mało różnorodny. Ale np. w Polsce często w obrębie ładnych starówek stawiany jest jakiś koszmarek architektoniczny, albo inny dziwoląg, który później rzutuje na odbiór całości.
Ja wolę ten „nudny ład”, choć fakt, że sporo niemieckich miasteczek wygląda podobnie 😃